INTERVIEW
We praten na met… Carmen
Carmen Burghardt volgde in 2024 bij Krachtstroom een coaching-traject om een goed passende nieuwe werkplek te vinden:
“Ik doe nu iets waar ik echt trots op ben.”
Ik heb Krachtstroom leren kennen toen ik via mijn werkgever coaching aangeboden kreeg om verder te komen, nadat ik vast was komen te zitten in mijn leven. De coach heeft me geholpen om goed na te gaan waar echt mijn hart ligt en op basis daarvan keuzes te maken.
Ik doe nu dingen waar ik heel trots op ben. Ik ben bezig met het opbouwen van mijn onderneming, ‘Esteem’. Esteem helpt professionals en organisaties op het gebied van digitale toegankelijkheid. Het gaat daarbij om digitale producten voor mensen met een beperking, zoals mensen die blind zijn, of doof, autistisch of dyslectisch, en die in de praktijk nog te vaak hinder ervaren bij het gebruik van digitale producten.
Daarnaast biedt Esteem strategiecoaching en career coaching. We begeleiden mensen die bijvoorbeeld herstellen van een burn-out en ondersteunen hen bij het zetten van een volgende stap in het werkveld van user experience of digitale toegankelijkheid. In sommige gevallen bieden we mensen daarbij een stageplek om werkervaring op te doen en opnieuw vertrouwen te krijgen in hun professionele ontwikkeling.
Ik ben afgestudeerd in voorjaar 2020, in de Covid-tijd, niet de makkelijkste periode om een carrière te beginnen. Eind dat jaar is onder andere mijn vader overleden. In de jaren daarna heb ik vijf mensen verloren, werden een paar dierbaren ziek en kwam mijn relatie tot een einde. Ik ging door een periode van rouw, een heel zware tijd, waar iedereen zich wel iets bij kan voorstellen.
Ik heb Human Computer Interaction gestudeerd, ben best ambitieus en kwam terecht in werk met een hoge werkdruk. Het was leuk en uitdagend werk, maar met veel nieuwe verantwoordelijkheden. De spanning bouwde zich in de loop van 2022 op. De werkgever waar ik werkte had een fijne, flexibele cultuur, wat je lang niet overal vindt. Tegelijk er waren geen plannen om meer te doen met het thema digitale toegankelijkheid, waarin ik intern juiste een project had gedaan waar ik veel potentie in zag voor het bedrijf.
Wat ik graag wilde en wat het bedrijf besloot, matchte niet met elkaar. Daarbij kreeg ik ook mantelzorgtaken voor mijn moeder. Gelukkig kon ik via het bedrijf begeleiding krijgen om me op een vervolgstap te oriënteren.
Ik heb de coaching enorm waardevol gevonden. Ik werd gestimuleerd om naar mezelf te kijken en me af te vragen: wie ben jij eigenlijk? Wat zijn je kwaliteiten, vroeger en nu? Wat zijn je carrière-ankers, je waarden? In het begin bestond het traject uit online opdrachten en het sparren daarover met de coach. Dat vond ik heel fijn: in plaats van jezelf alleen te definiëren als academicus, als een ‘profiel’, begin je helemaal vanaf de basis met de vraag, wie je bent en wat je mooi vindt om te doen?
Elke keer werd er vanuit een net iets ander perspectief gekeken, waaronder ook: hoe zag je jezelf als kind, en hoe zagen en zien anderen jou? En daarop kreeg ik feedback van de coach, die af en toe ook scherpe vragen stelde: je zegt nu dit, maar de vorige keer zei je…
Op een zeker moment werd natuurlijk de vertaalslag gemaakt naar: wat betekent dit in termen van functies en organisaties, en hoe je eigenlijk goed solliciteert en netwerkt? Ik vind het zo jammer dat je dit niet leert op school. Ik heb, net als veel anderen, een studie gedaan waarmee je verschillende kanten op kunt. Dat is fijn, vanwege de goede perspectieven op werk, maar het is zo belangrijk om een baan te kiezen van binnenuit, aansluitend bij je waarden, en echt passend bij jou.
Ik wist wel dat ik qua studie en vakgebied goed gekozen had, en dat ik in de IT-sector verder wilde. Door de coaching werd ik wel ‘gedwongen’ om mijn opties serieus te bekijken. Op een gegeven moment kwam er duidelijk uit dat ik me het meest thuis voel bij toegankelijkheidsmanagement. Het was goed dat het proces ingekaderd werd: eerst goed nadenken en daarna pas verder. De coach stond daarin echt naast mij en was erg supportive.
Daarna heb ik een tijd een baan gehad die puur gericht was op toegankelijkheid. Maar daar sloot de bedrijfscultuur te weinig bij op hoe ik wilde werken. In een wat dwarse bui heb ik toen gezegd: eigenlijk wil ik het liefst de wereld rond reizen terwijl ik werk. En toen zei de coach: oké, misschien moet je dat dan maar gewoon gaan doen. Het is niet zo dat hij me daarmee richting ondernemerschap heeft gestuurd, maar het was ook niet de reactie die ik verwachtte. Juist die verrassende benadering heeft me op een bepaalde manier mede het zetje gegeven om het wel te gaan doen.
Ik doe nu iets wat echt bij me past en waar ik trots op ben.
”
